فصل‌نامهء الدراسات الادبية در بخش مطالعات مشترك فارسى - عربى كه به زبان و ادبيّات قديم بازمىگشت چون به نظر مىرسيد كه پيشرفت مطالعات در اين زمينه و آشنايى صاحب‌نظران با اين گونه مسايل به آن حد رسيده كه اين موضوع به عنوان موضوعى مستقل براى مطالعه و تحقيق مطرح شود ، و جاى شايستهء خود را در فرهنگ هردو زبان بازيابد ، و وسيلهء مستقلى هم براى نشر مباحث خاص به خود در اختيار داشته باشد ، به‌همين سبب از نخستين گام‌هايى كه در آن كرسى براى استحكام مبانى تحقيق در اين زمينه برداشته شد تأسيس مجلّه‌اى تحقيقى و دانشگاهى به نام « الدراسات الادبية » بود . و براى آن‌كه آن مجلّه وسيله‌اى مشترك براى نشر آراى صاحب‌نظران هردو زبان باشد ، چنين نهاده شد كه مقالات آن برحسب اقتضا و تناسب به يكى از دو زبان فارسى يا عربى و در مواردى هم به هردو زبان انتشار يابد . اين كار را گذشته از اين هدف ، ضرورت ديگرى هم ايجاب مىكرد و آن اين بود كه هر نظريهء علمى يا هرحرف ناگفته‌اى تا وقتى در نشريات معتبرى كه مورد مراجعهء اهل علم و اطّلاع باشد منتشر نگردد ، و در معرض ديد و مطالعهء صاحب‌نظران قرار نگيرد ، و به محك نقد و بررسى ناقدان نكته‌سنج نرسد ، نه ارزش و اعتبار آن چنان كه بايد شناخته مىشود و نه زمينه‌اى براى رشد و پيشرفت خواهد يافت . و از آنجا كه در بررسىهاى مشترك فارسى - عربى كه هنوز مراحل اوّليّهء خود را مىپيمود نه حرف ناگفته كم بود و نه نظريه‌هاى تازه ،